[Skip to Content]

Hoe glyfosaat Pompeii hielp redden

Glyfosaat speelde een sleutelrol bij het redden van het UNESCO werelderfgoed van schade door onkruid

Als u tussen de historische ruïnes van Pompeii loopt, roept dat toch de vraag op hoe het zo lang bewaard is gebleven. Sinds het bijna 2.000 jaar geleden door een dodelijke deken van puin en as bedekt werd door de uitbarsting van de Vesuvius, heeft Pompeii geleden onder opeenvolgende rampen – maar is niet ten onder gegaan.

De ruïnes werden verder beschadigd door geallieerde bombardementen in 1943 en opnieuw door een krachtige aardbeving in 1980. Later heeft vernietigende vegetatie van Pompeii’s buitengewoon vruchtbare bodem de muren, fundering, vloeren en plafonds aangevreten.

Deze botanische explosie was net zo’n groot probleem voor het Italiaanse UNESCO werelderfgoed als het plattreden door de meer dan twee miljoen toeristen die er jaarlijks een bezoek brengen.

In de jaren tachtig dreigden snelgroeiend onkruid en vegetatie het stadje te overwoekeren: klimop, bramen, winde en wilde venkel waren enkele van de 30 soorten parasiterende planten die de oude gebouwen van Pompeii binnendrongen.

Bramen en venkel groeiden over de muren heen waardoor het metselwerk verzwakte en instortte; klimop trok de muren uit elkaar; andere vegetatie brak door mozaïeken vloeren heen en scheurde ze uit elkaar na wortel te hebben geschoten. Pompeii werd wederom bedreigd.

Historic Pompeii street

Overwoekering door onkruid

Eenvoudig wieden was niet genoeg. Door de vruchtbare Vesuviaanse bodem zou verdelgde vegetatie binnen een mum van tijd vervangen worden door nieuw onkruid. Conventionele methodes om onkruid te verdelgen met behulp van zwaar mechanisch gereedschap was niet mogelijk want dat zou de al instortende gebouwen verder beschadigen.

Het Departement Cultureel Erfgoed van Pompeii riep de hulp van onkruidexperts in, die een reddingsplan opstelden om het schadelijke onkruid uit te roeien met een innovatief verdelgingsmiddel en om gedeeltelijk de oorspronkelijke vegetatie van Pompeii in ere te herstellen.

Het verdelgingsmiddel bevatte glyfosaat dat, na toepassing, tot in de wortels van het onkruid gaat waar het een enzym blokkeert dat de plant nodig heeft voor fotosynthese en om te groeien.

 

Vrij van onkruid

Zonder dit enzym verschrompelt het onkruid eenvoudigweg en rot het weg in de grond. Glyfosaatresten die achtergebleven zijn worden afgebroken in natuurlijke grondstoffen zoals koolstofdioxide en fosfaat.
 

Dit verdelgingsmiddel is eenvoudig te gebruiken; er hoeft geen professional aan te pas te komen. Bovendien is maar beperkt onderhoud nodig in de daaropvolgende jaren.

Pompeii’s Palaestra – ‘trainingsgrond’ – naast het gladiatorenamfitheater was de eerste focus voor glyfosaatbehandeling en de resultaten waren spectaculair. Vandaag de dag is het hele gebied onkruidvrij, is het gras groen, gemaaid en in uitmuntende staat onder de hete zon.

 

 

Eenvoudig wieden was niet genoeg. Door de vruchtbare Vesuviaanse bodem zou verdelgde vegetatie binnen een mum van tijd vervangen worden door nieuw onkruid.

De resultaten waren zelfs zo goed dat het Departement Cultureel Erfgoed het verdelgingsmiddel ook op andere plekken in Pompeii aanbracht. Het onkruid verdween en de prachtige architectuur kwam weer tevoorschijn. En het verschil is ongelofelijk.

Wie tegenwoordig een bezoek brengt aan Pompeii kan de pronkstukken van deze parel van het Romeinse Rijk in hun volle glorie aanschouwen: het Amfitheater en Palaestra natuurlijk; het Forum; de Tempel van Isis en de Dorische Tempel; de twee theaters van Pompeii; mooie privéhuizen zoals het Huis van de Faun en het Huis van de Vettii; en de schitterende mozaïeken vloer in de enorme hal van het Huis van Paquius Proculus, dat versierd is met vogels.

 

De conservatie-uitdaging

Ondanks deze wonderen blijft de conservatie-uitdaging in Pompeii enorm. Er zijn 15.000 gebouwen en 20.000 vierkante meter muurschilderingen die beschermd moeten worden. Veel van de gebouwen zijn dusdanig zwak dat slechts zo’n 30 procent volledig toegankelijk is voor het publiek.

Dankzij het verdelgingsprogramma en andere beschermende maatregelen kan dit taaie kleine stadje verder nadat de woede van een vulkaan het heeft proberen te vernietigen. Als de EU glyfosaat verbiedt, zal Pompeii wederom bedreigd worden, deze keer door agressief onkruid – een gevaar dat ook andere oude trekpleisters in Europa bedreigt.




Sitemap